Op 4 november overleed op 75 jarige leeftijd Joke Terhalle-Jonkman. Ze was 47 jaar getrouwd met Herman Terhalle en samen hadden ze drie kinderen en negen kleinkinderen. Joke was een warme vrouw, die heel trots was op haar gezin. Een echte familie-mens die volop genoot van het leven. Ze was ook een kleurrijke vrouw, heel creatief. Maar bovenal probeerde ze altijd het beste in haar medemens naar boven te halen. Dat deed ze vooral voor haar leerlingen van het speciaal onderwijs, zodat ze trots op zichzelf konden zijn en hier ook hun ouders van mee konden genieten. Dag en nacht was ze hiermee bezig. Ze zette zich vooral in voor de Zonnebloem, het MOV, Amnesty International, Terres des Hommes. Helaas sluimerde langzaam de ziekte Alzheimer binnen, haar kracht bleef haar zorgzaamheid maar de buitenwereld werd steeds onzekerder voor haar. Met hulp van haar man, haar kinderen en kleinkinderen en thuiszorg kon ze nog lang thuiswonen, tot ze 31 maart dit jaar verhuisde naar het Wilderinkshuis. Daar is ze in het bijzijn van haar gezin, ingeslapen

Op  4 november 2022 overleed op 95 jarige leeftijd William Post. Hij was de echtgenoot van Jo Post, en samen kregen ze 4 kinderen. Jarenlang woonden ze aan de Lijsterweg, waar verbouwing na verbouwing volgde met als gevolg een thuis.
Wat was hij trots op zijn kinderen, klein- en achterkleinkinderen. Als iedereen bij elkaar was, waren dat zijn mooiste momenten.
Hij genoot van zijn sigaartje, een borreltje, hield van lekker eten en kaartte graag.
Ook dobbelen en  cryptogrammen oplossen behoorden tot de favorieten.
Na zijn pensionering, bij de afdeling Stedenbouw van de Gemeente, maakten Willem en Jo verre reizen naar o.a. Canada en Curacao.
Zijn snel afnemende gezondheid was uiteindelijk de oorzaak van zijn toch nog onverwachte overlijden. Hij zei altijd: “As’t mien tied is, dan goa’k”.

Op 1 november overleed na een periode van afnemende gezondheid An Broeders-van Zon, op de gezegende leeftijd van 94 jaar. Met haar man Ad, die werd benoemd tot leraar aan de Wilhelminaschool, de Storkschool in de volksmond, kwam ze van Delft naar Hengelo. Ze was een topmoeder en superoma van vier kinderen en zes kleinkinderen. Doordat haar moeder en een broer al jong kwamen te overlijden had ze een traumatische ervaring met de dood. Ze beleefde de oorlog heel bewust en speelde er ook een rol in, door midden in de nacht mensen te waarschuwen voor razzia’s. Dat is er de oorzaak van dat ze maatschappelijk en politiek tot het laatste toe betrokken bleef, ook dagelijks twee kranten las.
Zorgzaamheid en bezorgdheid stonden bij haar hoog in ‘t vaandel. Toen haar Ad in 2003 overleed, werd er ook voor haar leven gevreesd, maar haar grote geloof en de zorg die ze aanvankelijk in Hooghagen, later in ‘t Gerbrand kreeg, brachten haar dicht bij de 95.

Op 20 oktober overleed Marietje Oude Luttikhuis-Kempers, ze mocht nog 85 jaar worden. Met haar Johan, die nu alleen achterblijft, kwam ze van het dorp Manderveen naar de stad Hengelo. Ze gingen wonen aan de Bandoengstraat, waar ze de trotse ouders en grootouders werden van twee zonen en vijf kleinkinderen. Iedereen kende Marietje als een positieve, vrolijke, zorgzame en sportieve vrouw. Ze was van het type: niet zeuren maar poetsen. Ze was actief voor de Zonnebloem, ze bood een luisterend oor aan de “oudjes” en kon met hen gezellig kletsen. Iedereen kon een beroep op haar doen. Elke week stond ook het gymmen en zwemmen op haar programma. Samen de natuur in fietsen, dichtbij in Twickel of verder weg in Drenthe of de Achterhoek. Ze genoot ook van de vakanties in Italië en Noorwegen. Haar positiviteit was bewonderenswaardig, zelfs toen haar gezondheid achteruitging, zei ze: “het komt wel weer goed”.

Op 14 oktober overleed Henk Bult op de leeftijd van 86 jaar. Henk mocht bijna 60 jaar getrouwd zijn met Annie met wie hij een hechte twee-eenheid vormde en die nu alleen verder moet. Samen kregen ze drie kinderen en negen kleinkinderen. Als de oudste van twaalf kinderen heeft Henk al vroeg geleerd de handen uit de mouwen te steken. Hij had een onvoorwaardelijk vertrouwen in God en de medemens. Hij was geen spraakmaker, gebruikte weinig woorden maar kon heel goed luisteren. Verantwoordelijkheid nemen en zorg geven, je kon er bij Henk om komen. Bij Stork bracht hij zijn werkzame leven door. Als collectant in onze kerk heeft hij ook zijn steentje bijgedragen. Met volleybal, schaken en een potje biljarten kon hij zich vermaken maar hij heeft zich ook uitgesloofd bij de jeugdverenigingen waar zijn kinderen bij aangesloten waren. Henk straalde tevredenheid en trots uit, hij was ook van de humor. Vredig is hij in het bijzijn van al zijn geliefden ingeslapen.

Op 14 oktober overleed Dinie Wichers Schreur-Holtmaat, een eenvoudige, optimistische en krachtige vrouw, die recht overeind bleef in voor- en tegenspoed, 95 jaar oud. Met haar man Johan Sieverink kreeg ze vier kinderen. Johan overlijdt na negen jaar huwelijk en Dinie moet dan samen met opoe Sieverink de boerderij in Hasselo runnen. Ze hertrouwt met Willem Wichers Schreur en krijgt met hem twee kinderen. Door stadsuitbreiding en bij gebrek aan een opvolger gaat het melkveebedrijf aan de kant en verhuizen Willem en Dinie naar Heeten. In 2011 moet ze afscheid nemen  van haar Willem en gaat dan dapper door. Geplaagd door een aantal tia’s wordt het spreken voor Dinie moeilijker en de beroerde coronatijd maakt de communicatie er niet gemakkelijker op. Ondanks al die tegenslagen blijft Dinie vrolijk, optimistisch en geniet ze van haar kinderen, klein- en achterkleinkinderen.

Toch nog vrij onverwacht overleed op 6 oktober Johan Prins, 83 jaar oud. Hij mocht 55 jaar getrouwd zijn met Regina Wigger, waarmee hij 2 dochters en 5 kleinkinderen kreeg. Johan kreeg een spierziekte zodat hij jarenlang op rollator en scootmobiel aangewezen was. Het weerhield hem er niet van bij thuis- en uitwedstrijden van de kleinkinderen aan de lijn te staan. Daarom waren ze ook zo gek op opa. Even de natuur in gaan, een hengeltje uitwerpen, zelfs op zee, een kaartje leggen, je kon er bij opa om komen. Jarenlang heeft Johan samen met Regina de sporthal Het Dorpshuis in Deurningen bestierd. Johan hield van voetbal, hij volgde de verrichtingen van FC Twente op de voet en was ook regelmatig in de Grolsch Feste te vinden. Toen het bed in de woonkamer kwam, kon hij op een fantastische verzorging door Regina rekenen.

Op 16 september overleed op 96 jarige leeftijd Fien Tijhuis-Ten Bokum. Fien was getrouwd met Herman Tijhuis, de liefde van haar leven. Hij overleed in augustus 1964 op 45 jarige leeftijd en Fien bleef achter met 4 jonge kinderen. Eigenlijk heeft ze het verlies nooit kunnen verwerken. Toch heeft ze erg haar best gedaan om haar kinderen een zo normaal mogelijke  jeugd te geven. Veel steun kreeg ze van haar familie. Gelukkig braken er ook weer mooie tijden aan en kon ze van haar opgroeiende kinderen genieten. Maar toen in 2001 haar schoonzoon André overleed, kreeg ze weer veel te verwerken. Toch heeft ze ook prachtige dingen meegemaakt, zoals mooie vakanties. Fien was kleurrijk, recht door zee, bescheiden, hardwerkend en nog veel meer. Ze was vooral moeder en oma

Mogen onze overledenen rusten in Gods Licht. Mogen zij die met de lege plaats achterblijven sterkte vinden bij hun verlies.