Op 30 juli overleed op 87 jarige leeftijd Hans Bakker. Hij was 60 jaar getrouwd met Annie Exterkate, en samen kregen ze 3 kinderen en 4 kleinkinderen. Hans was een trotse opa die zijn kleinkinderen, wanneer ze moesten sporten, overal volgde. Een soort van super-fan. Hans was een behulpzame, vriendelijke, geliefde man. Ook een echte BWO-man, uit- en thuis, Hans stond langs de lijn. In 2000 verhuisden Hans en Annie naar de Bezaan aan de Oldenzaalsestraat. Daar maakte hij zich heel verdienstelijk door de tuintjes bij te houden, was hij gesprekspartner en klusjesman voor veel bewoners en zo werd hij genomineerd voor Buurman van het Jaar in de gemeente Hengelo. Een zeer zwarte periode in zijn leven volgde na het plotseling overlijden van zoon Peter. Sinds 2012 moest Hans meerdere zware behandelingen ondergaan, en toen het thuis echt niet meer ging, verbleef hij in het hospice. Op zijn bidprentje staat “het is onmogelijk om iemand te vergeten die zoveel gaf om te herinneren”.

Op 29 juli 2022 overleed Annie Rietman-Nijland op de leeftijd van 90 jaar. Bijna 25 jaar was zij getrouwd met Herman Rietman toen hij in 1984 overleed. Samen kregen ze 4 kinderen en 7 kleinkinderen. Annie was een lieve, zorgzame moeder en trotse oma, en ze genoot van alle bezoekjes.  Ze was een echte familiemens en hield van spelletjes spelen. Ze hield van koken, kon heel goed appeltaart en kokoskoek bakken, hield van autorijden en zag er altijd heel verzorgd uit. Ook was ze heel gastvrij en misschien ook daarom  was ze jarenlang gastvrouw in de pastorie van onze kerk. Ze ontving heel bewust het Sacrament der Zieken en in de overtuiging dat ze haar geliefden terug zou zien, heeft ze haar rust gevonden

Op 30 juni overleed op 79 jarige leeftijd Tieny Baks-van Marle. Ze was 51 jaar getrouwd met Bennie Baks die in 2017 overleed. Ze was een lieve, zorgzame moeder voor haar twee dochters. En wat was ze trots op haar vijf kleinkinderen. Tieny had een goede band met haar familie en veel mensen om haar heen. Ze had humor, was ondeugend, sportief, gek op een ijsje, maar bovenal was ze dapper. Na het overlijden van haar Bennie werd het nooit meer hetzelfde voor haar, ze miste hem elke dag. Ook ging haar gezondheid achteruit en vooral het laatste jaar heeft ze daar erg onder geleden. In het bijzijn van haar lieve gezin is ze heengegaan, in het volle vertrouwen haar Bennie terug te zien.

Op 27 juni overleed Hennie Kosters nog vrij onverwacht, op de leeftijd van 87 jaar. Met Ans Derksen kreeg hij een zoon en een dochter. Het jaar 2015 was een rampjaar voor Hennie, in april verloor hij zijn zoon en in augustus zijn vrouw. Nooit klagend heeft hij dat kruis moedig gedragen. Als kakker, banketbakker en broodventer bracht hij het brood op de plank maar toen het broodventen uit de mode kwam ging hij bij Polaroid aan de slag. Fietsen maken was een hobby van Hennie. Voor menig collega knapte hij fietsen op in zijn schuurtje dat vol lag met gereedschap. Een andere hobby was biljarten. Hij leerde het in het café tegenover zijn geboortehuis, café Peca. Hij speelde op hoog niveau en beleefde er tot het eind van zijn leven plezier aan. Hij woonde dicht bij ‘t Swafert en stootte daar met biljartvrienden nog geregeld tegen ‘n bal. Met de feestdagen schoof Hennie, met kinderen en kleinkinderen, graag bij de Chinees aan. Zij gaven dan ook te kennen dat de hemel er een engel heeft bijgekregen maar dat zij er een zijn kwijtgeraakt

Op 21 juni overleed op 88 jarige leeftijd Gerda Kerkhof-Schildkamp. Ze was 44 jaar getrouwd met Hennie Kerkhof, die in december 2001 overleed. Zij was een lieve, zorgzame moeder van drie kinderen, zeven kleinkinderen en twee achterkleinkinderen. Alle kleinkinderen waren haar even lief. Ze probeerde het altijd gezellig te maken en had altijd wel iets lekkers thuis. Na het overlijden van Hennie was ze heel verdrietig. Hij bleef haar grote liefde en zijn foto was erg belangrijk voor haar. Ze heeft genoten van de gezinnen van haar kinderen, en samen hebben ze nog vele leuke dingen  gedaan. Lichamelijk ging het steeds een beetje minder. Toch liet ze niet echt merken hoe ze zich voelde. Met de liefdevolle begeleiding van haar kinderen en de thuiszorg is het haar gelukt nog lang zelfstandig te blijven wonen. De laatste dagen woonde in Eugeria. Toch nog onverwacht is ze heengegaan.

Op 1 juni overleed Harrie Bebseler op de leeftijd van bijna 90 jaar. Harrie woonde zijn leven lang op de boerderij aan de huidige Hasselerbaan achter voormalig hotel Pentrop. Het gezin Bebseler telde drie kinderen, Jan, Harrie en Johan. Jan en Harrie bleven vrijgezel, broer Johan trouwde en kreeg kinderen, waar Harrie heel gek mee was. Na het overlijden van Jan bleef Harrie alleen op de boerderij. Met de komst van de snelweg vlak achter hun huis begon ook hun boerenleven er anders uit te zien. De koeien verdwenen langzaamaan en er kwamen herten en bokjes voor terug en een volière met vogels. Ook zwerfkatten vonden bij Harrie een onderkomen. Hij hield van dieren. Trok Harrie zich op hoge leeftijd nog 20 keer op aan de rekstok op de deel, de laatste jaren wou hij liever niet meer gezien worden vanwege de fysieke achteruitgang. Hij had de tas klaar staan voor het geval dat er opname in ziekenhuis of zorghuis aan de orde zou komen. Met hulp van de thuiszorg is hij dat voor kunnen blijven. Harrie was er klaar voor om te gaan hemelen. “’t Zit ter op en ’t is mooi wes”, vertrouwde hij zijn neef nog kort voor zijn overlijden toe. Met het overlijden van Harrie is nu ook de laatste boer uit de Noork verdwenen.

Op 21 mei 2022 overleed op de veel te jonge leeftijd van 26 jaar, Maaike Witbreuk. Maaike was een lieve, spontane, levenslustige jonge vrouw die, ondanks haar ziekte,  probeerde de mensen om haar heen op te beuren. Ze was heel gek met haar familie, haar vrienden en vriendinnen, haar Scouting Jeroen Bambi en nog zoveel meer mensen om haar heen. Ze probeerde alles uit het leven te halen wat ze kon. Zo maakte ze mooie uitstapjes met haar familie, maakte nog een mooie reis naar Noorwegen met haar vriendinnen, en bleef tot het laatst betrokken bij haar vrienden van de Scouting. In een laatste brief van haar, die bij haar afscheid werd voorgelezen, bedankt ze iedereen, en zegt dat ze een goed en gelukkig leven heeft gehad. Ook gelooft ze dat ze, nu ze dood is, op een goede plek is. En wie weet, komen we elkaar later weer tegen. Met veel goede herinneringen aan haar, hebben we met velen afscheid van haar genomen.

Drie maanden na het overlijden van zijn To, overleed op 10 mei, vrij onverwacht Bertus Krakers, 87 jaar oud. Bertus, Noorker in hart en nieren, kreeg met To drie kinderen en zes kleinkinderen. Behalve als misdienaar en acoliet was Bertus ook jarenlang een van de hulpkosters in de O.L. Vrouwekerk, in de tijd dat er nog geen koster in vaste dienst was. Zijn werkzame leven speelde zich grotendeels bij Hazemeijer/Holec af het laatst als accountmanager. In zijn rayon, dat liep van Roodeschool tot aan Maastricht, werden hiervoor jaarlijks duizenden kilometers afgelegd en nooit met tegenzin, in tegendeel, het was zijn lust en zijn leven. In Driene, met name rondom het Lonnekermeer, mocht Bertus graag vertoeven, fietsend of wandelend met To. Vanuit de oorlog had hij vele herinneringen in dat gebied opgedaan, hij kon er altijd spannend over vertellen. De foto op de rouwkaart toont het meer en daarbij een lege zitbank, symbool voor de leegte die het snelle heengaan van beide ouders voor het gezin betekent.
Naast het verdriet is er bij de kinderen ook de grote dankbaarheid dat ze hun ouders zo lang in hun midden mochten hebben en het goede gevoel dat Pa en Ma nu weer samen zijn.

Op 5 mei overleed Paulien Nijhof-ten Brummelhuis, 89 jaar oud. Ze mocht 62 jaar getrouwd zijn met jan Nijhof en ze kregen een dochter, drie zonen en zeven kleinkinderen. Paulien was een warme en heel sociale vrouw, ze stond altijd klaar voor anderen, vrijwilligerswerk was verweven met haar leven. Ook een familiemens, natuurlijk binnen haar eigen gezin maar ook als jongste in het grote Ten Brummelhuis-gezin, waarin de moeder al zo jong gemist moest worden. De band van Paulien met haar oudere zussen, die haar enorm hebben gesteund in haar jonge jaren, was erg sterk. Zij waren als moeders voor haar, dat is ze nooit vergeten. Paulien was erg actief. Jarenlang zwom ze bijna dagelijks in het Twentebad, dat was behalve gezond, ook erg gezellig. Met Jan heeft ze tot enkele jaren geleden veel fietstochten en wandelingen gemaakt. Altijd op stap, de natuur in of op familiebezoek. Een bescheiden vrouw die erg haar best heeft gedaan om de wereld voor de mensen om haar heen een stukje mooier te maken.

 

Mogen onze overledenen rusten in Gods Licht. Mogen zij die met de lege plaats achterblijven sterkte vinden bij hun verlies.